مارس 05 1992

پادشاه و عقاب

دسته: شعرadmin @ 2:09 ب.ظ

 

 پادشاهي‌ مي‌گذشت‌ از شاهراه/ناگهان‌ يك‌ سنگ‌ ديد آن‌ پادشاه‌
 از ميان‌ سنگ‌ آبي‌ مي‌چكيد/پادشه‌ چون‌ آب‌ جاري‌ را بديد
 جام‌ خود را برد و پر كرد او ز آب/ناگهان‌ از آسمان‌ آن‌ يك‌ عقاب‌
 آمد و آن‌ جام‌ را يكباره‌ ريخت/بعد از آن‌ از بيم‌ شه‌ فوراً گريخت‌
 بار ديگر پادشاه‌ آن‌ جام‌ را/پر نمود، اما دوباره‌ از هوا
 آمد آن‌ شهباز و جامش‌ را گرفت‌/پادشه‌ از كار وي‌ شد در شگفت‌
 ز اين‌ سبب‌ تيري‌ نهاد او بر كمان/پس‌ رهايش‌ كرد سوي‌ آسمان‌
 تير وي‌ ناگاه‌ بر شهباز خورد/شهپر ايثارگر در جا بمرد

•••

پادشه‌ در راه‌ خود ماري‌ بديد/زهر او در آب‌ جاري‌ مي‌چكيد
 ناگهان‌ آن‌ شاه‌ فهميد آن‌ عقاب‌/بهر چه‌ بگرفت‌ از وي‌ جام‌ آب‌
 شهپر نيكو به‌ راه‌ نيك‌ مرد/پادشه‌ يك‌ جرعه‌ از آن‌ سم‌ مخورد