ژوئن 12 1992

سکه های گمشده

دسته: شعرadmin @ 1:11 ق.ظ

 يكي‌ مشغول‌ شد با كار سختي‌/درآمد را نهاد اندر درختي‌
 پس‌ از يك‌ ماه‌ او را گشت‌ حاجت‌/پس‌ ازآن‌ سكه‌ها ننمود غفلت‌
 به‌ سوي‌ آن‌ درخت‌ او زود بشتافت/ولي‌ آن‌ سكه‌ها را هيچ‌ نايافت‌
 به‌ حاكم‌ گفت‌ فوراً ماجرا را/نمود آگاه‌ ديوان‌ قضا را
 در آنجا بود فردي‌ با درايت‌ /كه‌ چون‌ بشنيد از آن‌ شاكي‌ شكايت‌
 بدو گفتا: «كنم‌ كار تو دنبال‌ /از اين‌ بابت‌ بشو تو فارغ‌البال‌»
 سپس‌ او از درخت‌ آن‌ بن‌ جدا كرد /پس‌ از آن‌ با طبيبي‌ گفت‌ آن‌ مرد
 كه‌: «اي‌ دانا! مرا گو گر كه‌ مردي‌/كه‌ اين‌ ريشه‌ كند درمان‌ چه‌ دردي‌؟»
 بگفتا آن‌ حكيم‌: «اين‌ بن‌ دوا است‌ /براي‌ دردهايي‌ بد شفا است‌»
 بگفتا مرد با تدبير و دانا:/«كه‌ دارد اي‌ طبيب‌ اين‌ دردها را؟»
 طبيب‌ شهر در پاسخ‌ به‌ او گفت‌/فلان‌ بيمار من‌ زاين‌ درد آشفت‌
 بدو گفتم‌ كه‌: «اين‌ بن‌ را بجوشان‌/بخور بلكه‌ شود درد تو درمان‌»
 چو بشنيد اين‌ سخن‌ را مرد هشيار/روان‌ گرديد سوي‌ بيت‌ بيمار
 از او پرسيد جاي‌ سكه‌ها را/ولي‌ بيمار آن‌ را كرد هاشا
 ولي‌ از او چو كامل‌ پرس‌ و جو شد/تمام‌ منزل‌ وي‌ زير و رو شد
 تمام‌ مال‌ شاكي‌ گشت‌ پيدا/ستاند آن‌ مرد دانا سكه‌ها را
 به‌ آن‌ شاكي‌ تمام‌ مال‌ را داد/نمود او را ز رنج‌ و غصه‌ آزاد