سپتامبر 15 1992

تاجر و طوطی

دسته: شعرadmin @ 11:18 ق.ظ

 تاجري‌ بسيار دارا و نعيم/نيك‌ و با تدبير و دانا و كريم‌
 طوطياني‌ داشت‌ زيبا و قشنگ/هر دو طوطي‌اش‌ سخنگو و كليم‌
 صبح‌ تا شب‌ نزد آنها مي‌نشست/تا كه‌ در گفتارشان‌ گردد سهيم‌
 از قضا بين‌ دو طوطي‌ شد نزاع/زد يكي‌ را ديگري‌ بي‌ترس‌ و بيم‌
 مُرد آن‌ طوطي‌ ز فرط‌ درد و رنج‌/چونكه‌ بود احوال‌ وي‌ زار و وخيم‌
 گشت‌ تاجر سوي‌ منزل‌ چون‌ روان‌/شد از اين‌ موضوع‌ آگاه‌ و عليم‌
 سرزنشها كرد بر آن‌ طوطيك‌ /كاي‌ تو،اي‌ مرحوم‌ از عقل‌ سليم‌
 نيمي‌ از شادي‌ عمرم‌ بود او/نيم‌ ديگر هم‌ تو اي‌ مرغ‌ نديم‌
 چون‌ زدي‌ بر هم‌ تو نيم‌ شادي‌ ام/حق‌ تو مرگ‌ است‌، مرگي‌ بس‌ اليم‌
 گفت‌ آنگه‌ طوطي‌ شيرين‌ سخن‌:/«ما دو طوطي‌ شوق عمرت‌ بوده‌ايم‌
 آن‌ يكي‌ را من‌ بكشتم‌ در نزاع/نيم‌ شوقت‌ رفت‌ از بين‌، اي‌ حكيم‌
 گر كشي‌ من‌ را و نابودم‌ كني‌/مي‌شود نابود آنگه‌ هر دو نيم‌
 گر كه‌ خواهي‌ شاديت‌ باشد به‌ جاي/باش‌ در حق‌ من‌ نادان‌ رحيم‌»
 چون‌ شنيد آن‌ تاجر اين‌ حرف‌ نكو/كرد اندر حق‌ وي‌ لطفي‌ عظيم‌
 يعني‌ اين‌ كه‌ كرد او را عفو چون‌/برده‌ بود از عقل‌ خود سود آن‌ فهيم‌