نوامبر 28 1997

رباعی

دسته: شعرadmin @ 7:18 ب.ظ

افكار نپخته‌اي‌ كه‌ اندر سر ماست‌/فكر پدر و تصور مادر ماست‌
بر راستي‌ و صحت‌ اين‌ نكته‌ گواه‌/هم‌فكري‌ مردمان‌ دور و بر ماست‌


نوامبر 14 1997

رباعی

دسته: شعرadmin @ 1:35 ب.ظ

زآن‌ روز كه‌ قلعه‌ي‌ فلك‌ سرهم‌ شد/افراشته‌ گشت‌ و زآن‌ فراتر هم‌ شد
 رنج‌ آمد و بهر آن‌ خوشي‌ مرهم‌ شد/كالاي‌ خوشي‌ و درد هم‌ درهم‌ شد


نوامبر 13 1997

زندانی آداب

دسته: شعرadmin @ 2:24 ب.ظ

 گفت‌ پيري‌ دمي‌ به‌ فرزندش‌/بر غذا پاي‌ خود دراز مكن‌
 نزد مهمان‌ بويژه‌ سوت‌ مزن‌/در عزا فكر و قصد ساز مكن‌
 در خيابان‌ لباس‌ جلف‌ مپوش‌/نزد نامحرمان‌ تو ناز مكن‌
 عيش‌ و عشرت‌ طريق‌ حيوان‌ است‌/پس‌ تو كار سگ‌ و گراز مكن‌
 گر تو را نقصي‌ و مرا عيبي‌ است/نزد مردم‌ تو گفت‌ راز مكن‌
 گر نيازت‌ بشد خلاف‌ از شرع/هرگز ارضاي‌ اين‌ نياز مكن‌
 در سفر روزه‌ي‌ خودت‌ بشكن‌/پشت‌ بر قبله‌ تو نماز مكن‌
 آنكه‌ مشروب‌ مي‌خورد گبر است/خويش‌ با اين‌ كسان‌ طراز مكن‌
 پس‌ ميالاي‌ خود به‌ اين‌ اعمال/وار جز اين‌ كرده‌اي‌ تو، باز مكن‌

•••

چونكه‌ پند پدر به‌ پايان‌ رفت/گفت‌ كودك‌ به‌ وي‌ كـه‌: «بابا جان‌!
 عمرتان‌ صرف‌ شد در اين‌ پندار/كه‌ بود انس‌ برتر از حيوان‌
 هر چه‌ گفتندتان‌ پذيرفتيد/شك‌ نكرديد ذره‌اي‌ در آن‌
 هر كه‌ بر راه‌ والد خود رفت/شرك‌ يا بت‌ پرستي‌ و اديان‌
 دست‌ و پاتان‌ به‌ رسم‌ها بستيد/گشت‌ آداب‌ بهرتان‌ زندان‌
 ليك‌ انديشه‌ كاش‌ مي‌كرديد/اندر آنچه‌ رسيد از پدران‌
 زآنكه‌ اين‌گونه‌ مي‌شود معلوم/ارزش‌ راستين‌ يك‌ انسان‌»