آوریل 29 1998

برتری

دسته: شعرadmin @ 1:26 ب.ظ

شايد كه‌ انديشيده‌اي‌ در اين‌ عبارت‌ تا كنون‌ /كاندر جدال‌ برتري‌، باري‌، كه‌ گردد سرنگون‌؟
 آيا كه‌ انسان‌ برترين‌ مخلوق در اين‌ عالم‌ است‌؟/آيا جز او جنبندگان‌، پستند و بي‌مقدار و دون‌؟
 آيا زنان‌ از ديدگاه‌ عقل‌ از مردان‌ سَرند/يا اينكه‌ آنان‌ ناقص‌العقلند و درگير جنون‌؟
 آيا نژاد آريا باشد نژاد برترين‌؟ /يا آنكه‌ تازي‌ برتر و آن‌ ديگري‌ باشد زبون‌؟
 پس‌ اين‌ سخن‌ بنيوش‌ پيش‌ از آنكه‌ گوشَت‌ پر شود/اين‌ واژگان‌ در پاسخت‌ شايد كه‌ باشد رهنمون‌
 زنهار! در اين‌ راه‌ تنها نيكي‌ خود برشمار/ني‌ آنكه‌ باشد چون‌ تو در جنس‌ و نژاد و نوع‌ و خون‌


آوریل 24 1998

زندگی

دسته: شعرadmin @ 11:20 ق.ظ

 اي‌ خوشا آن‌ زندگي‌ كاو چون‌ عسل‌ نوشينه‌ باد/لحظه‌هايش‌ پر ز شور و شادي‌ و بي‌كينه‌ باد
 ذكر ياران‌ بر لبان‌ و فكر آنان‌ در گمان‌ /چهر آنان‌ در خيال‌ و مهرشان‌ در سينه‌ باد
 چشم‌ كاو اندر قضا از داوران‌ مغرض‌ است‌ /بهر خود چون‌ شيشه‌، بهر دوست‌ چون‌ آيينه‌ باد
 عمر ما گنجي‌ است‌ كاو هر لحظه‌اش‌ بيهوده‌ نيست‌ /پس‌ مفيد و بي‌زيان‌ هر سكه‌ زاين‌ گنجينه‌ باد
 هر زمان‌ بايد كه‌ كام‌ از زندگاني‌ برگرفت‌ /زآن‌ پس‌ آن‌ سان‌ زيست‌ تا اين‌ زندگي‌ ديرينه‌ باد
 تا كه‌ اندر يك‌ عبارت‌ از تولد تا به‌ مرگ‌ /سطح‌ زيرين‌ خم‌ لذت‌-زمان‌ بيشينه‌ باد!


آوریل 21 1998

ای عشق

دسته: شعرadmin @ 10:10 ق.ظ

اي‌ عشق‌! شگفت‌ از اثر معجزه‌هايت/از جلوه‌ي‌ نزديك‌ و از آن‌ دورنمايت‌
احسنت‌ به‌ آن‌ رهبري‌ راهگشايت‌ /افسوس‌ ز هر مشتري‌ بي‌سروپايت‌
سوگند به‌ جذابيت‌ مسخ‌نمايت‌ /بيچاره‌ شد آن‌ كس‌ كه‌ شد انگشت‌ نمايت‌

•••

چون‌ از پس‌ تو عالم‌ تاريك‌ نظر شد /رنگ‌ از رخ‌ او رفت‌ و ز نو رنگ‌ دگر شد
گه‌ سنگ‌ به‌ نور تو همانند گهر شد /گه‌ لعلْ به‌ سرخي‌ برت‌ از سنگ‌ بتر شد
گويي‌ همه‌ اركان‌ جهان‌ زير و زبر شد /در پيش‌ دو چشمان‌ چپ‌ جاي‌ به‌ جايت‌

•••

اي‌ عشق‌! هر آن‌ كس‌ كه‌ در او رخنه‌ نمودي‌ /چشمش‌ به‌ جهان‌هاي‌ مجازي‌ بگشودي‌
انديشه‌اش‌ از ايده‌ي‌ ناپاك‌ زدودي‌ /دردا كه‌ در اين‌ ره‌ خردش‌ نيز ربودي‌
آنگاه‌ ز دشواري‌ انديشه‌ به‌ زودي‌ /سر داد هر آن‌ كس‌ كه‌ بيامد به‌ سرايت‌

•••

از بهر تو اي‌ عشق‌ چه‌ وصفي‌ است‌ سزاوار؟/تصوير جهان‌ از پس‌ يك‌ ديده‌ي‌ بيمار؟
فرزند حرام‌ هوس‌ و ايده‌ و افكار؟ /يا دسته‌اي‌ از داده‌ و امواج‌ هدفدار؟
آزرده‌ و دلگير مشو از من‌ و زنهار/گر گفته‌ شد آن‌ چيز‌ كه‌ آن‌ نيست‌ سزايت‌

•••

هر دم‌ كه‌ كسي‌ ديده‌ به‌ دنيا بكند/باز با خويش‌ كند نسخه‌اي‌ از جنس‌ تو دمساز
وآنگاه‌ كه‌ مرگش‌ رسد و سر دهد آواز/بر باد رود هر اثر عشق‌، در آغاز
پس‌ عشق‌ من‌! اي‌ در همه‌ دم‌ همدم‌ و هم‌راز/اي‌ كاش‌ كه‌ تاريخ‌ نبيناد فنايت‌!