مه 09 1998

فاجعه

دسته: شعرadmin @ 10:01 ق.ظ

در دل‌ گرماي‌ سخت‌، در گذر ماه‌ تير/فاجعه‌اي‌ روي‌ داد، در وطني‌ گرمسير
كودك‌ شش‌ساله‌اي‌، بي‌رمق‌ و ناتوان‌ /در دل‌ گرماي‌ روز، بود به‌ راهي‌ روان‌
چند كه‌ پيمود راه‌، درد امانش‌ بريد /تشنـگي‌اش‌ چيـره‌ گشت‌، تا به‌ درختي‌ رسيد
چون‌ كه‌ بر او راه‌ يافت‌، خستگي‌راه‌ سخت‌ /آن‌ پسر خرد سال‌، رفت‌ به‌ زير درخت‌
مدتي‌ از خستگي‌، رحل‌ اقامت‌ گزيد /تا پدرش‌ ناگهان‌، از پس‌ او سر رسيد
پير خرفت‌ پليد، عربده‌اي‌ داد سر: /كاز دل‌ اين‌ سايه‌بان‌، خيز كنار اي‌ پسر!
رنجه‌ شد از اين‌ عمل‌، روح‌ امام‌ زمان‌ /مسلم‌ اگر اين‌ بُوَد، واي‌ بر آن‌ كافران‌
گر تو رها كرده‌اي‌، داغي‌ اين‌ آفتاب‌ /تاب‌ چسان‌ آوري‌، آتش‌ خشم‌ و عذاب‌؟
آفت‌ آيين‌ ما، لذت‌ و آسايش‌ است‌ /ليك‌ عذاب‌ و بلا، مايه‌ي‌ آمرزش‌ است‌
باغ‌ ارم‌ را كليد، غير غم‌ و رنج‌ نيست‌ /آن‌ كه‌ بياسود و مرد، نيك‌ بدان‌ دوزخي‌ است‌
كودك‌ گمراه‌ من‌! نك‌  ز من‌ آموز درس‌ /در دم‌ آسودگي‌، از غضب‌ حق‌ بترس‌
چون‌ پسر بي‌گناه‌، اين‌ سخنان‌ را شنيد /رنگ‌ ز رويش‌ برفت‌، ترس‌ به‌ جانش‌ خزيد
گفت‌ كه‌ مادر مرا، كاش‌ نزاييده‌ بود/اين‌ عملم‌ از چه‌ روي‌، خام‌ و نسنجيده‌ بود؟
قلب‌ پيمبر كنون‌، زاين‌ عملم‌ گشته‌ ريش/نك‌ به‌ چه‌ رويي‌ كنم‌، توبه‌ ز رفتار خويش‌؟
از ته‌ قلبم‌ كنون‌، نادمم‌ از اين‌ گناه‌ /ننگ‌ بدين‌ بخت‌ شور، واي‌ از اين‌ اشتباه‌
اي‌ تو خداي‌ بزرگ‌، حال‌ مرا كن‌ نظر/سخت‌ پشيمان‌ شدم‌، از گنهم‌ در گذر
با سخن‌ آن‌ پسر، طالع‌ وي‌ شد تباه‌ /رفت‌ به‌ آغوش‌ جهل‌، ليك‌ ز ترس‌ گناه‌
آن‌ چه‌ كه‌ اين‌ روزگار، بر دل‌ او حك‌ نمود /پيشْ از اين‌ رويداد، با پدرش‌ كرده‌ بود:
ترس‌ ز خشم‌ خداي‌، كشتن‌ عقل‌ و شعور /كوري‌ چشم‌ خِرَد، در پس‌ تقليد كور

•••

آري‌! اگر بنگري‌، اين‌ همه‌ رخداد شوم‌ /روي‌ دهد هر زمان‌، خاصه‌ در اين‌ مرز و بوم‌
مشكل‌ ديرين‌ ما، چرخه‌ي‌ تقليدهاست‌ /ليك‌ به‌ عكس‌ زمان‌، چرخش‌ آن‌ دست‌ ماست‌
گر چه‌ زمان‌ بگذرد، عمر به‌ همراه‌ آن‌ /گر چه‌ توان‌ نيست‌ تا، سد بكنم‌ راه‌ آن‌
ليك‌ ره‌ سرنوشت‌، تابع‌ رفتار ماست‌ /حال‌ دو ره‌ پيش‌ روست‌، جستن‌ آن‌ كار ماست‌
يا كه‌ بپوييم‌ راه‌، بر ره‌ پيشينيان‌ /يا بت‌ تقليد را، بر شكنيم‌ از ميان‌
ليك‌ ز سنت‌ كنون‌، نيست‌ مناسب‌ گريز /نيست‌ روا بندگي‌، نيز نشايد ستيز
دشت‌ رسوم‌ كهن‌، نك‌ شده‌ آفت‌ زده‌ /زآنكه‌ نگشته‌ وجين‌، از پس‌ ده‌ها سده‌
ز آفت‌ و هرزه‌ گياه‌، پاك‌ كن‌ اين‌ دشت‌ بكر /ليك‌ نه‌ با داس‌ جهل‌، بلكه‌ به‌ بازوي‌ فكر
گر چه‌ فراهم‌ نبود، بستر آن‌ تا كنون‌ /ليك‌ كنون‌ آمده‌ است‌، موعد اين‌ آزمون‌
هر چه‌ از اين‌ آزمون‌ جست‌ برون‌ سربلند /تا ابد از دشمنان‌، هيچ‌ نبيند گزند
حال‌، تو اي‌ هوشيار! دست‌ ز چرخش‌ بدار /اندكي‌ انديشه‌ كن‌، اين‌ سخنان‌ گوش‌ دار:
نك‌ كه‌ چنين‌ چرخه‌اي‌ ننگ‌ به‌ بار آورد /چاره‌ي‌ اين‌ مشكلات‌، هست‌ به‌ دست‌ خرد
فاجعه‌ از جهل‌ ماست‌، نيست‌ ز رنج‌ و عطش‌ /زاين‌ سبب‌ اين‌ چرخه‌ را، فاجعه‌ مي‌خوانمش‌


مه 01 1998

رباعی

دسته: شعرadmin @ 9:53 ب.ظ

دل‌ بر سر يك‌ دوراهه‌ گفتا به‌ سؤال/كاي‌ عقل‌! كدام‌ ره‌ بود، راه‌ كمال‌؟
آن‌ راه‌ كه‌ فرمانده‌ي‌ خالق‌ گردي‌/يا آنكه‌ شوي‌ بنده‌ي‌ مخلوق خيال‌؟