نیم

فقر از مرگ مسخره تره، ‌به دليل گريزپذيري.
و اين مرگه که فقر رو مسخره تر می کنه، به دليل گريزناپذيری.

جمعیت رو به ازدیاد مسلمانان مهاجر و پناهنده در آنتورپ به تازگی خواستار تغییر نام خیابانی شده اند که به نام کلیسای معروف شهر است و می خوان اون رو به نام یک مسجد نامگذاری کنند! جالب اینجا است که احزاب چپ رادیکال (مائوئیست هایی که طرفداران آنها با نشان داس و چکش در عکس های بالا دیده می شوند) برای جلب رای رو به افزایش این جمعیت از مهم ترین طرفداران آنها به شمار می روند.

نکته ی جالب دیگر در مورد آرایش نیروهای سیاسی در این شهر است. فاشیست ها یک سوم رای را به خود اختصاص داده اند و پر طرفدار ترین و نیز کم قدرت ترین حزب را تشکیل می دهند. علت این امر توافقی احزاب پرطرفدار بعدی (به ترتیب سوسیالیست ها، دموکرات مسیحی ها، لیبرال ها، سبزها و …) با یکدیگر است مبنی بر اینکه هرگز با فاشیست ها ائتلاف نکنند.

• ترجمه عنوان: تشخیص دستگاه و مقام در موسیقی ایرانی با استفاده از ساختارهای استخوان بندی ملودی
• زبان: انگليسي
• نویسندگان: نيما دارابي، نويد حامد عظيمي، حسن نجومي
• کنفرانس: دومین سمپوزیوم سالانه ی پردازش سیگنال – بلژیک (IEEE BENELUX/DSP Valley SPS/DARTS2006)
•  تاریخ انتشار: نوروز 1385

امسال همه اش با اتفاق های عجيب و غريب آغاز شده؛ چندی بود که از بهرنگ درويشيان يار غار سه چهار سال نخست دانشگاه و پسر علی اشرف است خبر نداشتم تا به برکت شبکه های اجتماعی هم رو پيدا کرديم و من فهميدم که فلسفه می خونه به زبان هلندی. درست در ذهنم نبود که کجا زندگی می کنه. قاعدتا فکر می کردم هلند باشه. يک نامه بهش زدم که من امشب پرواز دارم برای آنتورپ در بلژيک. کجای هلند زندگی می کنی که من بعد از کنفرانس بيام پيشت؟ جواب داده: آنتورپ در بلژيک!

خرد آدمی، اگر چه برای توصيف مبانی هستی ناکافی، کار آمد تر از تخم های او است.

می گم: راستی! ارژنگ، همکلاسی دوران راهنمايی مون، در اون شکلات فروشی کار می کنه.
می گه: عجب! این ارژنگ شکلات فروش با ما همکلاس بوده؟

پ.ن. تفاوت ما شايد در همين باشه که حافظه ی طولانی مدت بر حافظه ی کوتاه مدت چيره باشه يا به عکس…

هر چه كه می بيني، حتما رخ داده
پس مدل داره
پس سازگاره
پس متناقض نيست
پس تعجب نداره

پ.ن. عجيبه!

شغل جديدم طوری است که نيمی از اوقات کاری ام روی پشت بام خانه ی مردم می گذرد. جاي جذابی است؛ لايه ای بين سطح زندگی روزمره ی آدميان و پرواز پرندگان.

اگر شخصا فاصله سنجی اختراع کنم که يک خفاش نگون بخت بايد در اون به عنوان يک ماژول نصب شه، دستاوردم رو ثبت نمی کنم. حتا اگر قيمت اش يک پنجم معادل های غير زنده اش باشه.

آنكه دست اش را براي جلب ترحم مثل پرنده اي در آغاز پرواز تكان مي دهد، ديوانه است يا اداي ديوانه ها را در مي آورد؟‌ آنكه خود را مي آزارد، به جنون رسيده يا وانمود مي كند كه چنين است. بين اين دو مرز باريكي است كه ديوانه-ديوانه نما، خود  قادر به تشخيص آن نيست. ديوانه را ايفا كردن خود جنون است،‌ يا دست كم حاكي از شرايط دشواري كه همه ي راه هاي مسالمت آميز را بسته و شخص را وادار به روي آوردن به فعاليت هاي ديوانه وار مي كند. جنون تنگنا است و تنگنا جنون. اين هر دو بي هم نمي توانند بود.