نیم

مفاهیم لزوم و امکان در زبان طبیعی بر خلاف منطق های موجهات تقارن ندارند.
متضاد “ممکن” وجود دارد و آن “ممنوع” است، اما برای نقیض “لازم” واژه ی ساده ای در زبان روزمره ابداع نشده. من هم ارز ترکیب “غیر لازم” واژه ای غیر مرکب نمی شناسم، از آن دست که هم ارز همین ترکیب “غیر مرکب” واژه ی “ساده” را.

این کاستی از زبان طبیعی به ریاضیات نیز نشت کرده است، چندان که در منطق محمولات نیز سه سور تعریف می کنیم. حال آنکه ترکیبیات، سور چهارمی را هم پیش بینی می کند که جای آن خالی است؛ این همان نماد سور عمومی (A وارونه) است که رویش خط کشیده ایم.

کسی برای ابداع چنین واژه ای ضرورتی احساس نکرده، گویا آنچه “غیر لازم” را معنی بدهد واقعا غیر لازم بوده است.

قالب کره ای رو که فقط اندکیش برای مدتها مونده بود انداختم توی ماهی تابه. یک قوطی تن نصفه هم ریختم توش تا سرخ اش کنم. نصف پاکت پودر سوپ رو هم خالی کردم توش. نصف دیگه اش پیشتر مصرف شده بود. چند تا چیز دیگه که درشون توی یخچال باز مونده بود رو هم اضافه کردم به معجون ام و نیم ساعت گذاشتم بپزه. بسته بندی خالی همه شون رو هم با لذت انداختم دور. بعد از پخت یک قاشق چشیدم و دیدم که همون طور که انتظار می رفت افتضاح شده. پس معجون رو هم ریختم توی سطل. الان هیچ بسته ی نیمه استفاده شده توی یخچال نیست‌.  

یک کارت اینترنت ده ساعته از چند ماه پیش مونده بود روی میزم که به خاطر دو ساعت باقی مانده اش نمی انداختم اش دور. خوب، چه کاری بهتر از وبلاگ نویسی؟!

از این پس اگر همکار دختری به من گفت چه عجب سحرخیز شدی، دیگه می دونم چی جوابشو بدم.

نگریستن را هر از گاهی از یکی از این راهها تجربه کن:
- طاقباز
- با چشم بسته
- وارونه، از میان دو پایت