نیم

نارنجی پشت پلک، اینجا، یعنی آفتاب را از دست نده.

سرک کشیده از سر دیوار
شاخه ای اینجا می بالد که ریشه های اش در خاک پارس است
نمی گذارد تو را خاکی که وا می گذاری اش

[View with PicLens]

پ.ن. به نقل قول دایی جان ناپلئون:
تاس اگر نیک نشیند، همه کس نراد است / مهره را نیک نشاندن هنر استاد است
یعنی همین جور تلپ تخم مرغه افتاد تو ماهی تابه. تو نیمرو نگو. بگو ماه!

تن پوش رفاه و آزادی
بر تن سرزمین شمالی
جای وطن مان خالی!

پ.ن. ضمنن همین الان موقع بار شدن صفحه، یک عدد پشه ی عظیم روی صفحه ی مانیتور لود شد. هر کاری می کنم روی اش کلیک کنم، نشانگر موس از زیرش رد می شه.

این یک فراخوان عمومی است و از اینجا آغاز شده:

۱۴ مرداد ۱۳۸۶ جنبش آزادی خواه و عدالت خواه مشروطه ۱۰۱ ساله می شود، اما هنوز دانشجویان ایرانی را به بند می کشند.

به احترام این فرزندان آزادی خواه و عدالت طلب ایران که تعدادی از آن ها وبلاگ نویس نیز هستند، ما جمعی از وبلاگ نویس ها تصمیم گرفته ایم که نام وبلاگهای خود را در این روز به «۱۴ مرداد، روز همبستگی وبلاگ نویس هاي ايراني با دانشجویان دربند» تغییر دهیم.

پ.ن. به جای اینکه یک نمای کوچک از یک پوستر به این گندگی را بگذارید توی وبلاگ تان (که هم چشم خوانندگان تان را به درد می آورد و هم وقت شان رو می گیرد)، این جوری کوچک اش کنید. به علاوه صورت این بیچاره ها به نسبت دو به یک لِه شده بود، یعنی اصل پوستر از دو طرف کشیده شده بود؛ درست اش کردم. تصور می کنم اگر کمی ذوق و سلیقه چاشنی مطالبات آزادی خواهانه مان کنیم ضرر نخواهیم کرد.

اینکه چیزی در زندگی ات دگرگون می شود، فرصتی است برای تکان خوردن، تا چیزهای دیگری را که حتا بی ربط از آنها می بینی تغییر دهی.

پ.ن. وقتی این قدر لطف دارند به تو، حتمن می توانی آن قدر دوست دارشان باشی که چیزی بشوی که می خواهند و در تو می بینند. با این اوصاف فرهاد جان، اینجا از سر من هم زیاد است از بس که نرسیده، به من رسیده اند.

عجالتن روبی لندمان را همین جا بر پا می کنیم که پاکیزه است و ثروتمند و چشم اندازهای افسونگری دارد؛ هر چند که وطن نیست.