نیم

[View with PicLens]

بیا ره توشه برداریم
قدم در راه بی برگشت بگذاریم
ببینیم آسمان هرکجا آیا همین رنگ است؟

- مهدی اخوان ثالث

روزهایی که اینجا بارانی است گاه به این فکر می کنم که کاش می شد فقط دو کیلومتر رفت آن طرف تر – بالاتر – که آفتاب دید.

یک شب پیش از یلدای بیست ساعته زیستگاه شمالی مان را به بهانه ی تعطیلات سال نو و به آهنگِ اروپای مرکزی ترک کردم. چیز عجیب اش دمای هفت درجه بالای صفرش بود که انقلاب زمستانی را در حوالی مدار نیمگان شمالی بسی گرم تر از زادگاه ام در کوهپایه های البرز کرده بود! دانستم که اگر همین اقیانوس منجمد شمالی نبود که آب های گرم را از جنوب برای مان می آوَرَد، سکونت آدمیزاد در این نقطه ناممکن می شد.

این هم از یادم نمی رود
معلم شنا و موسیقیِ پارسال رفتند
مربی تربیتی به جای شان آمد
چقدر زور زدند اسلام شان بپاید
با یک دست مغزِ ما را می شستند
با دست دیگر کفِ اوین را
هیچ کدام شسته نشد

در سال 2001 موسسه ی دیسکاوری در ایالات متحده، طوماری با نام «مخالف علمی با داروینیسم» را منتشر کرد که به موجب آن دانشمندان امضا کننده (عمدتن استادان دانشگاه و دانشجویان دکتری در رشته های مختلف مهندسی) به توانایی اصل انتخاب طبیعی در توجیه پیچیدگی های حیات تردید کرده و باز آزمودن دقیق تر شواهد نظریه ی داروینیسم را خواستار شده بودند. آنان همچنین نوشتاری را به اعتراض شان پیوست کرده بودند که در آن ادعا می شد که چنین نیست که تمام مشاهدات علمی تکامل را تأیید کرده باشند. این یکی از کوشش های موسسه ی دیسکاوری برای بی اعتبار کردن نظریه ی تکامل و جایگزین کردن نظریه ی خالق هوشمند به جای آن بود که ادعا می کرد در پسِ خلقت طراحی آگاه و هدفمند نهفته است.

این فهرست برای نخستین بار در سال 2001 با 100 امضا منتشر شد. به محض انتشار این فهرست سر و صداهای بسیاری از مجامع علمی بر خواست که از اعتبار امضاها و مرتبط نبودن رشته های امضا کنندگان با علوم زیستی تا اعتبار شواهد علمی مندرج در ادعای پیوست شده را در بر می گرفت.  جوابیه های مفصل گوناگونی در سرتاسر آمریکای شمالی منتشر شد که بی دقتی ادعاهای مندرج در شواهد ذکر شده را متذکر می شدند و اعلام می کردند که توافق بسیار گسترده ای در بین دانشمندان جهان در این باره وجود دارد. در برخی از این اعتراضات زیر سوال بردن اساس داروینیسم همسنگ تکذیب گرد بودن کره ی زمین اعلام شده بود و ادعا می شد که بعید به نظر می رسد که علم قصد تجدید نظر در اصولی به این استحکام را داشته باشد. استادی از دانشگاه مک گیل در یک جمله ی قصار ادعا کرد که 99.9 درصد از دانشمندان به  تکامل باور دارند. همچنین دانشمندانی این نوشتار را بیانیه ای احساسی و عوام پسندانه، شبه علم، فاقد مدارک کافی، فاقد روش شناسی منسجم و فارغ از بی طرفی علمی دانستند و آن را نوعی گرد آوری توجیهات برای پشتیبانی حکمی از پیش تعیین شده بر شمردند. با وجود مخالفت های جوامع علمی این حرکت مورد استقبال بخش هایی از عامه ی مردم امریکا و کسانی که از منافات دروس علوم  طبیعی با اآموزه های کتاب مقدس در مورد کودکان شان بیم داشتند قرار گرفت.

موسسه ی دیسکاوری به کوشش خود برای جمع آوری امضاهای بیشتر ادامه داد و شمار آنها را به 300 در سال 2004 ، 400 در سال 2005 و 600 امضا در سال 2006 رسانید. این کار با دقت کمی انجام شد. بعضی از امضا کنندگان از درچ نام خود در این فهرست ابراز شگفتی کردند. برخی از دانشمندان امضا کننده اعلام کردند که در هنگام جمع آوری امضا کلیه ی مدارک به آنها نشان داده نشده است و آنان صرفن گمان می کرده اند که این طوماری در طرفداری از ضرورت تحقیق درباره ی جزییات انتخاب طبیعی بوده است. کوشش این موسسه مخاطب عام داشت و بیشتر به پشتوانه ی مجلات علمی غیر تخصصی و برنامه های تلویزیونی هدایت می شد.

شش ماه پیش مرکز ملی آموزش علوم در آمریکا در یک پاسخ خلاقانه و طنزآمیز با اعلام اینکه “ما نمی خواهیم مردم را بفریبیم که حق با کسی است که طومار دراز تری از نام دانشمندان دارد!”  پروژه ی استیو (Steve) را کلید زد. در این پروژه دانشمندان طرفدار نظریه ی تکامل مجاز به امضا کردن یک طومار هستند تنها با این شرط که اسم کوچک شان استیفن (یا مشتقات آن مثل استیون، استفان، استبان و …) باشد! از آنجا که استیوها و مشتقات شان در حدود یک درصد جمعیت آمریکا را تشکیل می دهند فهرست جمع آوری شده می تواند نماینده ی صد برابر امضا کنندگان اش باشد. بنا بر صفحه ی استیو شمارِ این پروژه، در همین شش ماهی که از آغاز فراخوان گذشته است 852 استیو از تکامل حمایت کرده اند که تعداد شان به تنهایی از کل امضاهایی که موسسه ی دیسکاوری در بیش از شش سال جمع کرده است بیشتر است. این عده به لحاظ آماری می توانند نماینده ی 85200 پشتیبان این نظریه باشند! این تعداد رو به گسترش است. افزون بر این در مقایسه با لیست موسسه ی دیسکاوری دانشمندان بسیار برجسته در این فهرست حضور دارند و بیشتر امضا کنندگان (دو سوم شان) زیست شناس هستند.

عمدتن برگرفته از:

مدخل مخالف علمی با داروینیسم در ویکی پدیا
مدخل پروژه ی استیو در ویکی پدیا

تو انگار که این زمین صاف دیوار است و آن چاه ها پنجره های اش.

پ.ن. هیچ وقت نفهمیدم این بنا در دانشگاه تهران به چه دردی می خورد. این عکس را با مزخرف ترین وب کمی که تصور کنید (تکنولوژی CMOS) برداشته ام. برای همین بدی از کار در نیامده.

از خواب پلک های ام داشت می افتاد که دیدم نویسنده ی یکی از مقالات انباشته ای که برای امتحان فردا باید بخوانم فامیل خیلی ناجوری دارد. آن قدر خندیدم که خواب از سرم پرید. داشتم فکر می کردم که اگر این طرف را یک جایی ببینم چگونه می توانم به جای ریسه رفتن بگویم خوشوقتم.

پ.ن. دورانِ دبیرستان یک بفل دستی داشتم به نام شاهین ملقب به شاهین پتی. یک بار وسط یک کلاسِ خیلی جدی، یک هو بی دلیل قاه قاه زد زیر خنده. معلم هم پرت اش کرد بیرون. زنگ که خورد پرسیدم چه مرگت شد یک دفعه؟ دوباره هر هر خندید که فکرشو بکن، اگر دکتر ارنست تُرک بود به سگ اش می گفت گهوه ای!

پسر – حلال زاده یا زنازاده – به احتمال یک در چهار به دایی اش می رود.

پ.ن. بستگی دارد به آن که کروموزوم X ای که دارد کدام یک از دو X مادرش باشد و آنکه مادر و دایی هر دو یکی از دو X مادر بزرگ را گرفته باشند یا نه. هیچ ربطی هم به شرعی بودن یا نبودن رابطه ی مادر و پدر ندارد!